Dali, daar hoef je geen engels te spreken

Onze eerste avond in Dali bevalt ons uitstekend. Eindelijk hebben we echte matrassen. Voorheen sliepen we op grote houten ombouwen met erop een dun matrasje. En deze luxe is maar een van de vele dingen. De kinderen krijgen de kamer met tv, ieder heeft zijn eigen nachtlampje en we eindigen de eerste avond met een heus Tibetaans diner: jakvlees, veel aardappelen, lotuszaden, echte mama's soep (volgens de kinderen ook echt gemaakt van mamaatjes) en veel yakboter. En een heerlijk toetje van fruit, yoghurt en kaneel. We besluiten de avond met een gesprek met de managers van de Outside Inn uit Yangshuo en die hier ook op vakantie zijn.

De volgende dag gaan we de stad ontdekken. Onderweg help ik een vrouwtje nog alen vangen die ze per ongeluk over straat heeft laten vallen. Daarna gaan we via de zuidpoort de stad in. De stad is vrijwel geheel ommuurd en zit vol met kleine straatjes. Helaas voor ons heeft de Chinees ook Dali ontdekt en dat betekent een en al winkeltjes en de mensen hoeven geen engels te spreken, want ze verkopen het wel aan de Chinezen. We slenteren wat door de straten en lopen langs een bronnetje omhoog, waar de kinderen een verhaal van een ridder en een prinses naspelen die achtervolgd worden door een heks. Alleen de jade koolbladeren kan hen redden. Nadat het even begint te regenen besluiten we net als de Chinezen een karretje te nemen om de stad te verkennen. Lukt alleen niet echt, want we moeten er overal uit en met de Chinese gids mee op stap. Daar hebben we geen zin in, dus we stappen onderweg al uit. Inmiddels zijn we alweer op tal van fototoestellen vereeuwigd en besluiten we het diner maar in Jim's hotel te nuttigen. Al die chinezen wordt ons soms teveel.....

Dali: hoe relaxt!

In de ochtend gaan we eerst de Carrefour opzoeken, een megasupermarkt hier in China. Ook daar geldt het recht van de sterkste, naast het geciviliseerde. Mensen staan netjes in de rij en vervolgens dringt er gewoon iemand voor. Je kunt besluiten om er iets van te zeggen of niet. Zo doen de Chinezen het in ieder geval. Maar niemand wordt boos. Als er iemand bij mij voordringt om zakjes voor het fruit te pakken, pak ik het meteen weer uit haar handen en dat wordt vervolgens geaccepteerd. Het is het proberen waard, denkt men hier! En zeker de drukte zorgt ervoor dat mensen zich toch behoorlijk egoistisch gedragen.

Na alle inkopen te hebben gedaan (luiers na lang zoeken en etensvoorraad voor de 5 uur durende busreis) gaan we avontuur tegemoet! Het busstation is redelijk schoon en we worden weer eens afgestoft door mensen die nog nooit een blanke hebben gezien. Dan zien we de bus. Dat moet toch niet echt een ramp zijn. En waar is nu die rotzooi? Ook hier wordt alles goed schoongemaakt. De buskaartjes bevatten netjes onze stoelnummers komen we achter wanneer we al op andere plekken zijn gaan zitten. Dan maar even verkassen, alleen zitten we dan niet achter elkaar. We besluiten toch maar op onze oude plekken te gaan zitten. Temeer omdat er ook al iemand op onze plek zit. Vervolgens komen er Chinezen met onze nummers. Na wat uitleg met handen en voeten begrijpen ze de boodschap. Zij gaan op onze plekken zetten en er is geen wolkje aan de lucht. Zie dat maar eens in Nederland te doen! Mijn plek is mijn plek! We krijgen twee hele spannende Chineze films voorgeschoteld. Een over de liefde voor een jongen voor 2 meisjes en de voorliefde voor Kungfu en een messenlegende. Eigenlijk wel heel goed te begrijpen. En een over meisje met kanker en de liefde van haar vriend voor een ander. Het leek behoorlijk veel op 'Komt een vrouw bij de dokter'. Ondertussen genieten we van de geweldige uitzichten over rijstvelden en bergen. De huizen hebben allemaal prachtige muurschilderingen, van dieren en symbolische tekens. Ik heb de kinderen verteld dat we nu nog hoger de bergen in gaan.Dat brengt Yemay op het idee om verrukt uit te roepen. Dan zien we onze vrienden hier! Op de vraag wat ze hier mee bedoelt zegt ze blij. Je weetwel, dan kunnen we Margreet en tante Gaby zien! Dus op zeker hoogte, toen we echt midden in de wolken reden en we nog geroepen naar hen en gezegd dat we veel van hen houden! En voor dat we het beseffen, binnen 4 uur, zijn we in Dali beland. Waar moesten wij ons nu zorgen om maken?!

Oud Dali is een hele mooi stad met echte middeleeuwse muren eromheen. Het dateert van dezelfde periode als het ontstaan van de stad Haarlem, 14e eeuw, en is erg overzichtelijk. We verblijven in een geweldig hotelletje. Jim's hotel, waar we erg verwend worden. Zo erg dat we maar besluiten omhier een weekje te blijven ipv 3 dagen. Daarover later meer.

Groetjes uit een wel regenachtig Dali!

Wat een rijkdom!

Onze derde dag in Kunming is er een van lekker rondwandelen. We willen namelijk de vogeltjes en bloemenmarkt bezoeken. Het moet zich achter de Moskee bevinden. Helaas is dat niet te vinden. Wel allerlei kraampjes en via wat straatjes komen we in straatjes met allerlei houten huizen terecht. Dit is de moslimwijk. Hier vinden we een een heuse chinese apotheek met allerlei vreemde medicijnen. Vooral wortels en vliegende hagedissen, gedroogd natuurlijk, hebben een geneeskrachtige werking. Ook al zijn er van ons 2 een beetje ziek, het lijkt ons geen reden om dit naar binnen te werken. Yimmiy presteerde het namelijk gisteren in de taxi om ineens te moeten overgeven. Hij maakt wel vaker deze geluiden om indruk te maken en Paul roept net, Yim doe niet zo gek! maar dit keer was het echt raak. Yim, Yemaya, ik en de taxi zaten helemaal onder. Dan, maar snel naar huis in plaats van restaurant.

Daarna slenteren we verder door shoppingmalls en winkelstraten en nemen het winkelende publiek onder de loep. De Chinezen hier zijn echt behoorlijk rijk. Velen lopen met de laatste Iphone 4 of Ipad en vele andere gadgets. En ook de auto's zijn de laatste modellen. Je beseft wel dat er ook veel armoede is, maar dit doet je ook op een andere manier naar China kijken. Qua ontwikkeling gaan ze echt razendsnel! En Chinezen zijn echt verzot op games, vooral de games waar het op geweld gaat. Op een van de afdelingen in een shoppingmall bevindt zich een gameground. Overal lawaai en het geluid van rollende geldstukken. We laten de kinderen alleen Mario Kart 2 spelen en waterskieen, tenminste iets minder gewelddadig. En we verbazen ons over de agressieve vrouwen.

Het is ons alleen niet gelukt om een vliegtuig voor Dali te krijgen, dus morgen gaan we met de bus. Luisterend naar de verhalen die vrienden ons vertelden zien we hier wel tegenop. Overal op de busstations moest er rotzooi zijn, inclusief alles wat mensen naar buiten werken. En datzelfde gebeurt ook in bussen. We gaan het beleven...

Kunming1

Weer een berichtje van ons! We zijn inmiddels veilig en wel in Kunming geland, waar we in een ketenhotel verblijven, de Home Inn. We wilden graag naar een youthhostel, maar de Chinezen zijn op hetzelfde idee gekomen. Geen plek voor ons dus. We kwamen vrij laat, 12 uur s nachts door vertraging, in ons hotel aan en de receptie spreekt geen woord Engels, dus spreken wij maar Nederlands... We kregen gelukkig wel onze kamer, maar moesten dan 900 yuan extra betalen???? Niet gedaan dus, dat komt morgen wel.

Kunming is echt weer een wereldstad, 4 miljoen inwoners, 1/4 van Nederland. Het is voor Yorick ook niet voor te stellen. Geen wonder dat er zoveel shoppingmalls zijn. De eerste dag slaan we dat even over en gaan lekker naar het park. Daar worden we door iedereen bewonderd en vooral de kinderen krijgen het te verduren. Sommige Chinezen aaien ze overal. En foto's maken natuurlijk. We zijn het inmiddels gewend. Het park is heerlijk groot en we verkennen het met een waterfiets. Paul en Yorick zijn de fietsers en wij genieten van de breiende, mayjongende en keuvelende Chinezen. En alle theehuizen. Eten kan er nog niet echt in, dus we duiken maar een theehuis in. Daar krijgen we een heuse theeceremonie voorgeschoteld. De vrouw laat ons de thee ruiken, giet vervolgens thee op het dienblad (ze morst!!!! roepen Yorick en Yemaya verschrikt uit!) en giet dan water in kopjes en weer terug en dan weer over de theeblaadjes. Ze spreken geen woord Engels/Nederlands, maar de thee smaakt des te beter. Vooral Yimmiy is een fervent theeliefhebber.

In de avond ga ik met Yorick en Yemaya nog op pad, omdat Paul en Yim nog niet helemaal de oude zijn. We belandden op een vreemde restaurantafdeling. We willen wel wokken, maar zelfs het aanwijzen levert nog geen eten op. Het blijkt dat je het gerecht moet onthouden dan naar een andere plek moet om het te betalen en dan weer terug moet met je bonnetje. Hetzelfde geldt voor drinken, wat weer op een andere plek is. Zie dat maar eens voor elkaar te krijgen... Gelukkig zijn de Chinezen wel behulpzaam en krijgen we na wat heen en weer geloop toch wat we willen. Al is het eten wel wat pittig, maar dat doodt de bacterieen. En na een heerlijke wandeling door de mooi verlichte stad zit onze eerste dag in Kunming erop.

Outside inn or Inside Out???

Inmiddels zijn we van guesthouse veranderd, omdat er geen plaats meer was bij de Gigglling tree en nu zijn weer we neergetsreken een eindje verderop bij Outside Inn. De eerste dagen waren opnieuw heerlijk. We hebben over de Li rivier geraft met een vlot. Niet echt raften, eerder relaxt de rivier af, pootjebaden en naar de rijstvelden met karbouwen kijken, naar ijsvogels en libelles kijken en soms een klein watervalletje af. Uiteindelijk belandden we in een watergevecht, hier hebben ze echte supersoakers en ze vinden het geweldig om elkaar in de hitte keinat te spatten. Ons lietzen ze op zich met rust, ten eerste omdat wij geen waterspuit hadden en ook omdat we buitenlanders zijn. Wel foto's natuurlijk, maar we zijn nu wel wat gewend. De volgende dag gingen we wat rondkijken in Yangshuo, langs winkeltjes en kraampjes slenteren en in het plaatselijke restaurant eten. Beter niet kunnen doen, want niet snel erna was het Inside Out ipv Outside Inn. Ik was ontzettend aan de diarree, in de loop van de avond heeft Yorick zijn bed en klamboe ondergespuugd en Paul ontkwam er de volgende ochtend niet meer aan. En deze dag reizen we door naar Kunming. Wat een hel van een reis zal dat worden......

Maar we zijn nu wel beter en goed in Kunming aangekomen hoor No worries!)

Yangshuo3

Bij deze nog een berichtje voordat we weer verder trekken.
 

Onze dagen hier in de giggling tree waren geweldig. Veel lezen, kindjes spelen in het badje en soms gaan we eropuit. In de buurt is een rivier waar je kunt zwemmen en waar je uitkijkt op het Karstgebergte. En een avond zijn we naar een vervolg op de openingsceremonie van de Olympische Spelen geweest. Na een ontzettend vage manier van wachten bij de kassa op de kaartjes, volgden we de stok met de kalebas en gingen zo al zwetend het park in Yangshuo binnen. Daar nog en masse een eind lopen. En toen kwamen we uit bij een grote tribune. Daar kregen we een geweldige lichtshow voorgeschoteld! Wel 300 Chinezen traden en masse op, met op de achtergrond  de verlichtte Karstbergen. Allerlei visserbootjes op de riviere, enorme vlaggen die als golven dienden. En het einde meer dan 100 a la Toppers verlichtte prinsessen op het water. Dat was het wachten en dringen waard!
 
Gisteren waren we van plan nog te gaan fietsen, maar helaas kwam daar uiteindelijk niets van. Yemaya heeft de buikgriep van een expatmeisje overgenomen (gelukkig alleen de ochtend) en Yorick presteerde het om bij het uitfietsen naar de weg onderuit te gaan en nu vol pleisters te zitten. Hopelijk geneest het snel.  groetjes allemaal!

Chinees schilderen en kookworkshop

Vandaag gaan we iets actiefs doen...mmm, op het eind van de middag dan. Paul heeft een middag zonder kids en gaat een kookworkshop volgen in het stadje Yangshuo. Wij gaan beneden schilderen. Het koken is heel erg gezellig. Met een Tsjech, 2 Israeli's, een Engelse en een Chinese van het guesthouse gaat hij eerst naar de markt, waar alle ingredienten worden ingekocht. Dan beginnen ze met dimsum te maken (dumplings zoals de Chinezen het noemen), verder eend,....Het eindigt met het heerlijk verorberen van de gemaakte gerechten.

Yorick, Yemaya en Janey gaan met het schilderen aan de slag. We maken de eerste planten die je leert schilderen: de waterlelie en de bamboe. Er is een echte techniek voor nodig. Maar na wat oefenen hebben we het allemaal redelijk onder de knie. Yemaya begint dan uitgekeken te raken op volgens bepaald patroon schilderen en toont haar eigen schilderkunsten van andere bloemen en prinsessen. Yorick doet zich tegoed aan bamboebamboebamboe. Ondanks dat Yim zich wel verveelde en uit baldadigheid wat poppetjes van de muur greep toch een geslaagde middag! De avond weer relaxen en de omgeving verkennen. De kids en ik lopen langs alle rijstvelden naar het water, maar vinden het toch wat te vies om te zwemmen. Misschien morgen.....